Po wypadku zgodnie z Kodeksem pracy powinniśmy podjąć działania naprawcze. Należy przeanalizować zagadnienie dość dokładnie przed podjęciem działań, aby nie podejmować pochopnych i błędnych działań. W pierwszej kolejności sprawdźmy przyczyny, które doprowadziły do zdarzenia, w drugiej kolejności czynniki, które doprowadziły do eskalacji wypadku. Następnym krokiem będzie wydanie zalecenia, które musi zaakceptować kierownik produkcji, kierownik łańcucha dostaw, kierownik utrzymania ruchu, czasem sam Prezes Zarządu. Wszystko jest bardzo proste i nieskomplikowane, pod warunkiem, że naprawa będzie tania i prosta. W przypadku dużych i kosztownych napraw zaczyna się problem. W grę wchodzą finanse, często po za ustalonym budżetem przeznaczonym na bhp, na dany rok. W sprawę wchodzi Dyrektor finansowy, prawny i szereg ekonomistów, którzy zaczynają debatować, liczyć koszty, opłacalność inwestycji, stopę zwrotu, przygotowują szereg analiz ekonomicznych typu SWOT, czyli silne mocne strony, szanse i zagrożenia, a bezpieczeństwo … leży. W jaki sposób wpłynąć na podjęcie szybkich i trafnych decyzji. Otóż po stronie specjalistów ds. bhp oraz kierownika działu w którym doszło do wypadku; znajduje się swoisty czarny PIAR zdarzenia. Niestety należy przedstawić czarny scenariusz, w przypadku braku szybkich decyzji, na najbliższym spotkaniu rady nadzorczej lub chociażby komisji bhp. Podczas przekonywania warto wziąć pod uwagę aspekty ekonomiczne zdarzeń wypadkowych, straty ludzkie (fachowa siła robocza), materialne (uszkodzenia maszyn, urządzeń, obiektów budowlanych, koszty środowiskowe w przypadku awarii chemicznych lub pożarów) oraz typową ekonomię (czyli straty roboczogodzin pracy całego przedsiębiorstwa spowodowane stricte wypadkiem oraz ewentualnym wstrzymaniem prac przez PIP, PIS, PSP, Policję oraz inne służby, wato poruszyć utratę wizerunku firmy jako godnego partnera. Mam na myśli przede wszystkim duże przedsiębiorstwa i korporacje, w których każda decyzja i co za tym idzie działanie przechodzi swoisty proces. W mniejszych przedsiębiorstwach zazwyczaj wystarczy rozsądna rozmowa Służby bhp i kierownika działu z Prezesem lub właścicielem przedsiębiorstwa.

Niezwykle ważne jest skrócenie drogi dotyczącej podjęcia konkretnego działania. Z powyższego powodu nie wystarczy protokół pokontrolny albo audyt bezpieczeństwa maszynowego, należy podjąć zdecydowane działania. Podam przykład: Przed kilkoma laty,  w jednej z firm budowlanych, w której zajmowałem się sprawami bhp i ppoż, pracowało 30 osób. W przedsiębiorstwie było tylko kilka hełmów ochronnych. Poszedłem do Prezesa i powiedziałem

-Panie Prezesie należy zakupić kaski i obuwie ochronne dla pracowników

W odpowiedzi usłyszałem:

– Przecież mamy kaski

– Tak ale 3 lub 4 sztuki w dodatku przeterminowane

-Ile to będzie kosztować?

-Około 15-25 zł za pojedynczy kask

-A co Nam grozi w razie ich braku; jaki mandat otrzymamy?

-500 zł – Rzuciłem

-E ……., to zapłacimy, wtedy pomyślimy

-Ale 500 zł za osobę oraz zatrzymanie robót budowlanych

Chwila przerwy,

-Co……….!?! To jakieś 15 tys. i co wstrzymanie budowy. Teraz chce Pan pieniądze, czy jak Pan przyniesie fakturę za kaski i obuwie

-Rozliczymy się jak przyniosę fakturę

-Czyli najpóźniej jutro. Pani Kasiu (zwrócił się szef do asystentki). Niech pani podzwoni po chłopakach, Numery butów chcę mieć w ciągu godziny i niech Pani powie, że jak któryś nie poda, to jutro ma się nie pokazywać w pracy!

Działa? Trenowałem to wiele razy i zawsze skutkuje. Czy było to ładne z mojej strony? Nie wiem, ale na pewno etyczne i skuteczne. Co ważne, było to dobre dla pracowników oraz interesów przedsiębiorstwa i samego prezesa. Czasami trzeba robić dobre rzeczy wbrew ludziom, lecz zawsze dla ich dobra.

The post Wypadki w magazynach cz. 4 z 4 appeared first on BHP Pankration.

Ratownictwo poza szpitalne, czyli: drogowe, wodne, górskie, znacznie różnią się od ratowania zdrowia i życia w szpitalu. Tutaj nie ma specjalistycznego sprzętu. Na jednego ratownika niejednokrotnie przypada wielu poszkodowanych, warunki pogodowe są niesprzyjające, ciężko dostać się do ofiar wypadku, w dodatku trzeba często narażać własne zdrowie i życie. Podczas wypadków w kopalniach, na placach budowy, halach produkcyjnych czy przestrzeniach magazynowych, zagrożenia są często nie mniejsze niż w wysokich górach albo podczas ratowania tonących z przerębla.

Magazyny mają swoje często specyficzne wypadki. Spróbuję omówić najczęstsze z nich:

a/ Przygniecenia – przez wózki widłowe, samochody ciężarowe, suwnice, przewrócone regały, rampy, bramy i inne. Udzielanie pomocy poszkodowanym wygląda następująco. Jeżeli do zdarzenia doszło na naszych oczach, należy odsunąć od poszkodowanego przedmiot, który go przygniótł, ale jeżeli ciężar jest duży (kilka ton), najpierw warto zastanowić się czy nie pogorszymy stanu poszkodowanego, który został przygnieciony, szczególnie gdy ciężar spoczywa na ważnych organach, takich jak wątroba, żołądek, ważne naczynie jak tętnica pachwinowa. W razie potrzeby warto zaopatrzyć przygniecionego w opaskę uciskową, która zatrzyma ewentualny krwotok wewnętrzny. W przypadku, gdy osoba została przygnieciona przez znaczny ciężar i pozostawała pod jego naciskiem dłużej niż 3-5 minut, nie należy zdejmować ciężaru, ponieważ można doprowadzić do tzw. zapaści. Podczas przygniecenia w pierwszej fazie dochodzi do zwiększenia ciśnienia w naczyniach, po kilku minutach, organizm będąc homeostatą, spróbuje wyrównać ciśnienie. Jeżeli w tym momencie ciężar zostanie usunięty ciśnienie natychmiast spadnie, doprowadzając często do utraty przytomności, która z kolei może okazać się fatalna w skutkach.

b/ Upadki z wysokości i odpadnięcia (zawiśnięcia w uprzęży) – Poszkodowanego nie należy pochopnie ruszać po wypadku. Nie zmieniamy pozycji osoby po upadku, jeżeli życiu poszkodowanego nie zagraża niebezpieczeństwo. Oczywiście mamy na względzie podejrzenie uszkodzeń kręgosłupa i tym samym ryzyka przerwania ciągłości rdzenia kręgowego. Jedynymi odstępstwami będą nagłe stany zagrożenia życia, takie jak: brak tętna lub/i oddechu, masywny krwotok itp.

Odpadnięcie i zawiśnięcie w uprzęży, wbrew pozorom jest również bardzo niebezpieczne. Warto aby osoby pracujące z uprzężami miały podstawy IRATA[1], albo były przeszkolone w zakresie ratowania osób, które zawisły w uprzęży. Osobom po odpadnięciu, należy stosunkowo szybko pomóc, ponieważ już po kilku minutach w nieprzystosowanych uprzężach bhp-owskich dochodzi do problemów z krążeniem krwi i w ostateczności do utraty przytomności i śmierci.[2]

c/ Pochwycenia przez maszynę – W magazynach mamy wiele maszyn: od wózków widłowych do przenośników taśmowych po suwnice. Każda z tych maszyn może pochwycić człowieka i podnieść go, przewrócić, zrzucić z wysokości, lub uwięzić. W razie pochwycenia należy maszynę natychmiast wyłączyć. Po ocenie sytuacji należy podjąć decyzję, czy natychmiast uwolnić człowieka i w jaki sposób (jeżeli pochwycony został podniesiony na znaczną wysokość, lub przygnieciony do ściany, podłoża lub innej części maszyny, należy działać bardzo ostrożnie i rozważnie.

d/ Amputacje urazowe – Po amputacji należy założyć opaskę uciskową kilka centymetrów od miejsca przecięcia i najlepiej napisać długopisem lub flamastrem na skórze godzinę założenia opaski (dla służb medycznych). [UWAGA!!! W przypadku ran ciętych stosujemy opatrunek uciskowy na ranie a nie opaskę uciskową]. Co zrobić z odciętą kończyną? Owinąć w czysty opatrunek, następnie w folię (szczelnie) i włożyć do zimnej wody. W przypadku, gdy dysponujemy płuczkami do oczu na pyły z solą fizjologiczną 0,9%, można odcięty kawałek ciała zanurzyć w naczyniu i przekazać służbom medycznym.

I jedna rada na koniec. Nie wkładajmy amputowanego palca do własnej kieszeni, ponieważ możemy znaleźć ów palec dawno po fakcie, w najmniej oczekiwanym momencie, np. szukając drobnych na kawę z automatu. Co najgorsze, poszkodowany, nie odzyska kończyny. Dobra rada. Palec należy włożyć poszkodowanemu do kieszeni.

[1] IRATA – Specjalistyczne kursy dla osób pracujących  na wysokości z wykorzystaniem lin i uprzęży

[2] Uprzęże alpinistyczne posiadają inne mocowania, szersze lepiej usytuowane, pozwalające na zmianę pozycji w uprzęży. Niestety rzadko które przedsiębiorstwo stać na zakup drogiego specjalistycznego sprzętu, a jeszcze mniej osób zdaje sobie sprawę z różnic w sprzęcie i możliwości przetrwania po odpadnięciu.

The post 3 z 4 Wypadki w magazynach appeared first on BHP Pankration.

Wypadki związane ze środowiskiem pracy, stanowią poważne koszty dla zakładu pracy. Zatrzymanie linii produkcyjnej to duże koszty per minuta i gigantyczne per godzina. Wstrzymanie całego procesu od dostarczenia materiałów na halę produkcyjną, poprzez wytworzenie gotowego produktu, do dostarczenia go do klienta końcowego, stanowi bardzo poważny problem. Uruchomienie całego procesu ponownie bez znacznych strat w płynności jest często, trudne i kosztowne, czasem wręcz niemożliwe. W przypadku przedsiębiorstw handlowych i transportowych, problem ma inną strukturę, ale tą samą podstawę. Mianowicie klient nie otrzymuje produktu na czas. Bez względu na to czy klient jest hurtowy czy detaliczny, problem jest poważny. Koszty związane ze stratami płynności to jedno a wydatki związane z czynnikiem ludzkim to zupełnie osobny aspekt. Choroby zawodowe i para zawodowe, uszkodzenia ciała i zgony spowodowane wypadkami, stanowią problem dla zakładu pracy, rodzin i wreszcie samych poszkodowanych.

Jak w takim razie działać gdy nie zdołaliśmy uniknąć zdarzenia wypadkowego, kiedy zawiodą środki ochronne, system szkoleń, organizacja pracy, wreszcie zostanie chwilowo zaburzona percepcja samego pracownika. Doszło do zdarzenia, jakie kroki podjąć natychmiast. Otóż zanim podejmiemy działania, powinniśmy mieć przygotowane zaplecze, a to jak wiadomo należy przygotować jeszcze na etapie wdrażania prewencji.

Jakie elementy będą wchodziły w zaplecze ratownika i zakładu pracy:

a/ Prawidłowo przygotowane i regularnie kontrolowane punkty pierwszej pomocy; oraz ludzie, którzy owe punkty obsłużą w razie potrzeby (punkty pierwszej pomocy winny zawierać: sprzęt medyczny, środki ochronne dla ratowników, wyposażenie pozwalające na wygrodzenie strefy 0, wyposażenie specjalistyczne – dostosowane do specyfiki zagrożeń występujących w zakładzie pracy;

b/ Procedura zabezpieczenia miejsca zdarzenia (pod względem bezpieczeństwa ratowników [aby nie doprowadzić do eskalacji skutków zdarzenia] i prawnym [policja, PIP, dochodzenie powypadkowe]);

c/ Procedura powiadamiania przełożonych i odpowiednich służb ratowniczych (numery telefonów, dostęp do aparatów telefonicznych, osoby które prawidłowo poinformują zawodowych ratowników o zdarzeniu oraz zawiadomią służby ochrony „na bramie”).

Dobrze gdy działaniami kieruje osoba leader, która wie co należy robić, zna rozkład zakładu pracy; wie gdzie znajdują się punkty pierwszej pomocy, gaśnice, telefony, droga pożarowa, w jaki sposób działają kurtyny przeciwpożarowe itp. Leaderem powinien podczas działań zostać ktoś z drużyny Rescue bądź Fire teamu[1].

Kolejną kwestią są:

a/ Specyfika warunków pracy w magazynach: Ruch kołowy, wysokie regały, wąskie „gardła”, które mogą powstawać, gdy do wypadku dojdzie na drodze komunikacyjnej, często niedoświetlone przejścia i bramy, różnice natężenia oświetlenia w świetle bram wjazdowych prowadzących bezpośrednio na zewnątrz pomieszczeń,

b/ Wypadki do których najczęściej dochodzi w przestrzeniach magazynowych: Przygniecenia, pochwycenia, zmiażdżenia, upadki z wysokości.

Każde miejsce i zagrożenie wymaga często odrębnej oceny sytuacji i wybrania, bądź ustalenia procedury postepowania.

Kolejność działań po wystąpieniu zdarzenia:

a/ Ocena sytuacji (Obejść miejsce, obejrzeć teren, przygotować plan działania z uwzględnieniem możliwości: organizacyjnych, technicznych i ludzkich),

b/Zabezpieczenie miejsca zdarzenia (pod względem zarówno bezpieczeństwa ratowników i poszkodowanych oraz zabezpieczenia ewentualnych dowodów i przyczyn powstania wypadku),

c/ Udzielenie pierwszej pomocy przed medycznej (po uwzględnieniu miejsca zdarzenia, czynnika urazo gennego, uszkodzeń ciała, ilości poszkodowanych etc.),

d/ Powiadomienie służb ratowniczych (podanie adresu [bramy wjazdowej/klatki schodowej/kodu wejściowego/powiadomić ochronę na bramie/wysłać człowieka, który pokieruje służby do miejsca zdarzenia], liczba i stan poszkodowanych, wiek, płeć, podać numer zwrotny, odłożyć słuchawkę po wyraźnym poleceniu dyspozytora),

e/ Oczekiwanie na pomoc specjalistyczną i opieka nad poszkodowanymi (opieka fizyczna i psychiczna, rozmowa często pomaga w równej mierze co profesjonalna pomoc),

f/ Powiadomienie pracodawcy (telefonicznie powiadomić pracodawcę, przedstawiciela pracodawcy lub managera; o rodzaju i miejscu zdarzenia, poszkodowanych, stratach materialnych, środkach technicznych i zasobach ludzkich, potrzebnych do zabezpieczenia miejsca),

g/ Przekazanie poszkodowanego (-ych) służbom specjalistycznym (przekazanie służbom medycznym informacji o stanie poszkodowanych, opaskach uciskowych, numerach ICE[2] oraz innych informacji, które mogą okazać się pomocne podczas ratowania życia),

h/ Oględziny miejsca zdarzenia (pod względem przygotowania dokumentacji powypadkowej, zdjęcia, filmy),

i/ podjęcie działań naprawczych (zalecenie powypadkowe, w razie potrzeby od razu wdrażane w życie.

[1] Rescue team – wewnętrzna służba ratownicza, składająca się z odpowiednio wcześniej wybranych i permanentnie szkolonych pracowników. Fire team – j.w. lecz grupa zajmuje się zagrożeniami pożarowymi. Najczęściej obie grupy łączy się razem.

[2] ICE – numer telefonu do najbliższych osób, które należy powiadomić w razie wypadku (takie osoby często wiedzą o schorzeniach i uczuleniach poszkodowanego – taka wiedza może uratować życie). Najczęściej jest to najbliższa rodzina, partnerzy życiowi albo przyjaciele. Taki numer warto wprowadzić do własnego telefonu: ICE1…,ICE2 etc.

The post 2 z 4 Wypadki w magazynach appeared first on BHP Pankration.

Pracownicy budowlani ulegają najczęściej wypadkom ciężkim i śmiertelnym (ok. 70% wszystkich wypadków) znacznie częściej niż lekkim (powodującym czasową niezdolność do pracy). Osoby zatrudnione w biurach w 90% ulegają wypadkom lekkim. Tak wyglądają statystyki, jednakże Karol Marks powiedział kiedyś cyt. ,,Są trzy rodzaje kłamstwa: kłamstwo, wredne kłamstwo i statystyka”. Niestety wielu lekkich wypadków, pracownicy budowlani nie zgłaszają. Zagadnienie nie dotyczy pracowników biurowych i w tym miejscu statystyki zapewne mówią prawdę. Jeśli chodzi o sektor  budownictwa, produkcji czy magazynowanie, sprawy wyglądają nieco inaczej. Otóż w tych sektorach pracownicy są często niedoinformowani  o swoich zarówno prawach i obowiązkach względem bhp. Nie bez przyczyny wymieniłem zarówno prawa jak i obowiązki, ponieważ najczęściej właśnie na skutek tych drugich osoby ulegają wypadkom. Statystyki w powyższych zawodach przekłamują, ponieważ są nie pełne.

Skupmy się jednak na wypadkach w magazynach. Ponad 80% wszystkich uszkodzeń ciała oraz uszczerbków na zdrowiu psychicznym, wywołane zostaje przez przyczyny ludzkie,  a nie  techniczne (wadliwe lub uszkodzone maszyny), lub przyczyny organizacyjne (niewłaściwa organizacja procesów pracy), lecz. To ludzka: pomysłowość, zaniedbanie, brawura, środki odurzające; powodują zdecydowaną miażdżącą większość zdarzeń typu: Near Miss (zdarzenie potencjalnie wypadkowe) oraz ,,pełnokrwistych” wypadków przy pracy i zdarzeń zrównanych z wypadkami przy pracy.

Jakie  są najczęstsze  wypadki przy pracy, w magazynach oraz całym procesie logistyki i łańcucha dostaw?

Na samym szczycie znajdziemy: zmiażdżenia i upadki z wysokości, dalej pochwycenia przez maszyny i amputacje; nie brakuje także poparzeń chemicznych oraz ran ciętych (od wysuwanych noży do przecinania zapakowanych towarów.

W jaki sposób skutecznie wdrażać działania prewencyjne?

Właściwe i permanentne uświadamianie pracowników, stanowi podstawę wszystkich działań. Właściwie prowadzone, praktyczne szkolenia są zawsze dobrą inwestycją, w dodatku nie pociągają za sobą gigantycznych kosztów.

Prawidłowa organizacja pracy. Należy dokładnie przeanalizować  czynności, które wykonuje zespół i pojedyncza jednostka. Dobrymi narzędziami są: fotografia dnia roboczego, wdrażanie 5S, obliczenie wydatku energetycznego metodą chronometrażowo – tabelaryczną Lehmanna i badanie obciążeń układu mięśniowo szkieletowego jedną z metod : OWAS, OCRA, RULA, REBA itp. Pamiętajmy o tym, żeby nie skupić się tylko i wyłącznie na pojedynczych osobach bądź procesach. Należy wziąć pod uwagę szerokie spektrum problemu. Nie pomijajmy w trakcie analizy: dostawców zewnętrznych, środowiska na zewnątrz magazynu (bądź nawet po za terenem zakładu pracy, np. przed bramą wjazdową), opadów atmosferycznych, temperatur zewnętrznych (metody pomiaru: WLC i WBGT). Można oczywiście używać metod mniej akademickich i tańszych, ważne jest jednakże to aby bez względu na obrane metody, nie pomijać czynników dodatkowych, podczas oceny ryzyka zawodowego na stanowiskach pracy.

Maszyny i ergonomia pracy (właściwie skorelowana z warunkami zewnętrznymi). Warto zapytać o radę inżyniera ze specjalizacją budowa maszyn lub mechatronika.

Gdy wszystkie 3 elementy zostaną prawidłowo skonfigurowane, znacznie zwiększymy bezpieczeństwo pracy.  Najważniejsze jest jednak to, aby wszelkie innowacje dostosować w pierwszej kolejności do: ludzi, warunków pracy a dopiero potem do przepisów. Chodzi o to, aby rozwiązania były przede wszystkim: skuteczne, praktyczne i stosunkowo proste. Nikomu nie uratuje życia tworzenie jedynie stert: dokumentacji i protokołów. Tylko żywe i praktyczne podejście, dostosowane do realnych warunków występujących w danym procesie logistycznym, ma sens i konkretne przełożenia na bezpieczeństwo i higienę pracy.

Człowiek powinien stanowić najważniejsze ogniwo i element, który musimy chronić przed wszelką wątpliwość. Wiem, że wydaje się to oczywiste, ale … czyżby na pewno?

A co się stanie jeśli prewencja nie zdziała i dojdzie do wypadku?

O tym napiszę w kolejnej części artykułu.

The post Wypadki w magazynach 1 z 4 appeared first on BHP Pankration.

Dzisiaj wiemy już, że człowiek jako biomaszyna jest jedną z najdroższych w utrzymaniu maszyn. Fizjologia pozwala nam na przenoszenie znacznych nawet ciężarów na niemałe odległości; jednakże tak jak w naturze nic nie jest za darmo. Niewłaściwe trzymanie przenoszonego przedmiotu, np. na wyprostowanych i podniesionych w górę kończynach, prowadzi do znacznych przeciążeń kręgosłupa. Najbardziej narażonymi na urazy i schorzenia, strefami u człowieka, biorąc pod uwagę specyfikę pracy osób przenoszących ręcznie ciężary w procesach pracy, są: kręgosłup w odcinku lędźwiowym i piersiowym, stawy kolanowe, łokciowe i nadgarstki. Oczywiście lista narażonych na przeciążenia w nieco mniejszym stopniu stref, jest znacznie dłuższa, skupmy się jednakże na konkretnych sposobach zapobiegania.

Spróbujmy wyróżnić kilka podstawowych zasad prewencji w transporcie ręcznym:

1.      Właściwe pozycje ciała, podczas podnoszenia przedmiotów z podłoża i z różnych poziomów, oraz podczas transportu i układania towarów we wskazanych wcześniej miejscach,

2.      Organizacja pracy, czyli transport na zadane nieprzekraczalne odległości, z ewentualnymi miejscami postoju, bądź przejęciu dalszego odcinka na którym ma być transportowany dany przedmiot przez maszyny,

3.      Transport zespołowy, wraz z wyznaczeniem max ciężaru i/lub długości/szerokości transportowanego  towaru,

4.      Środki ochrony indywidualnej (jakże rzadko stosowane pasy zabezpieczające kręgosłup, oraz taśmy na nadgarstki), w tym także właściwe obuwie, rękawice ochronne,

5.      Narzędzia ręczne, wspomagające transport przedmiotów wielkogabarytowych (np. luster), pasy do podnoszenia przedmiotów z podłoża, bez potrzeby pochylania górnej części ciała w przód, wózki ręczne, widlaki ręczne, oraz widlaki z napędem własnym (pospolite „biedrony”),

6.      Dostosowanie ciężaru do wieku (zapis w przepisach o mniejszych ciężarach dla niepełnoletnich to za mało, przecież inny ciężar z zasady podniesie os. 25 letnia i os. 67 letnia), predyspozycji człowieka ogólnie, dyspozycji w zakresie dnia roboczego (wszyscy mamy przecież czasem gorsze dni), oraz stanu zdrowia,

7.      Przejęcie, lub chociaż częściowe przeniesienie transportu ręcznego na maszyny,

8.      Rozwiązania mieszane i autorskie, czyli połączenie właściwej organizacji pracy, z częściowym transportem maszynowym i szkoleniami behawioralnymi pracowników.

Miejmy nadzieję, że transport ręczny będzie w dalszym stopniu zastępowany przez maszyny, ponieważ wymiana części maszyny jest tańsza, bardziej trwała i dająca lepsze efekty końcowe, niż wymiana części ludzkiego ciała.

Niestosowanie się do założeń kodeksu pracy dotyczących obciążeń ciała ludzkiego, prowadzi w prostej linii do wielu schorzeń i wypadków. Problem w tym, że stosowanie się do założeń kodeksu pracy, oraz norm również nie zapewnia pełnego bezpieczeństwa. Wg prawa pracy Osoba dorosła w wieku produkcyjnym, czyli pom. 18-67lat mężczyżni oraz 18-65lat kobiety mogą przenosić ciężary o wadze: mężczyźni praca stała – 30 kg, praca dorywacza 50 kg, kobiety praca stała – 12 kg, praca dorywcza 20 kg (wyjątek stanowią tutaj kobiety w ciąży i karmiące). W jaki sposób odnieść powyższe założenia do:

1/ osoba w wieku 18 lat, o masie ciała 60 kg, wzroście 180 cm, która ma stosunkowo niski stosunek masy mięśniowej do tkanki tłuszczowej i wody w organizmie; w drugim przypadku,

2/ osoba wieku 35 lat, o masie 105 kg, wzroście 160 cm, która ma bardzo niskie BMI[2], dobrze umięśniona, reprezentująca typ atletyczny (grube kości, duże powierzchnie stawowe); w trzecim przypadku,

3/ osoba w wieku 67 lat, o masie 120 kg, wzroście 190, o bardzo wysokim BMI pow. 45, słabo umięśnionej, z to mocno otłuszczonej, reprezentującej typ pykniczny (słabe kości ze zmianami [osteoporoza][3], małe powierzchnie stawowe, naturalna otyłość).

Przepisy i normy niestety nie biorą pod uwagę wielu zmiennych. Warto dostosować wartości podane w normach do realiów zakładu pracy, w którym dane wytyczne są wprowadzane.

[1] DOR – Dopuszczalne obciążenie robocze
[2] BMI – Stosunek masy tłuszczowej do wody i masy mięśniowej. Wysokie BMI, osoby  otłuszczone; niskie BMI, osoby szczupłe, często dobrze umięśnione
[3] Osteoporoza – zrzeszotnienie kości, na skutek ich odwapnienia

The post Transport ręczny appeared first on BHP Pankration.

31 sierpnia 2014 r. weszła w życie nowelizacja „Prawa o ruchu drogowym”, zgodnie z którą „Pieszy poruszający się po drodze po zmierzchu, poza obszarem zabudowanym jest zobowiązany używać elementów odblaskowych w sposób widoczny dla innych uczestników ruchu, chyba że porusza się po drodze przeznaczonej wyłącznie dla pieszych lub po chodniku”. (rozdział II, „Ruch pieszych”, pkt. 4a).

Przepisy zakładają ograniczenie liczby wypadków z udziałem pieszych. Rola elementów odblaskowych jest bardzo znacząca. Im wcześniej kierowcy uda się   zauważyć pieszego tym szybciej jest wstanie zareagować – ominąć go, wyprzedzić czy zahamować. Pieszy poruszający się po zmroku, widoczny jest dla kierowcy z odległości zaledwie 20metrów. Jeżeli oznakowany jest odblaskami widoczność jego zwiększa się do 150 metrów. Dlatego dziś kilka słów, które spowodowane są jesiennymi ponurymi popołudniami  i wieczorami, występującymi za oknem przez, które nawet w centrach miast nie możemy czuć się do końca bezpiecznie nie wspominając o bocznych ulicach czy nieoświetlonych poboczach.

Każdy z nas powinien posiadać jakiś gadżet w postaci elementu odblaskowego. Należy pamiętać, że najzwyklejsza opaska gwarantuje większe bezpieczeństwo na drogach! Można też wykorzystać odzież, która nie jest przeznaczona tylko do pracy i ma naniesione lub wszyte takie elementy. Popularne wielofunkcyjne chusty BUFF idealnie nadające się do wieczornego biegania czy kurtki LARVIK pozwalające na bezpieczne spacery wieczorową porą. Nie można zapomnieć o równie istotnym  obuwiu ponieważ stopa jest częścią ciała najbardziej narażoną na wszelkiego rodzaju urazy -wystarczy jeden zły krok, aby skręcić kostkę, czy nawet nieopatrzne upuszczenie czegoś ciężkiego, aby na długie tygodnie wylądować w szpitalu na skomplikowanej rehabilitacji.

Zapamiętaj

Odzież ostrzegawcza powinna być wyposażona w taśmy wykonane z materiału odblaskowego, zapewniającego widzialność w warunkach gorszego oświetlenia, np. w nocy a materiały tła powinny zapewniać widzialność w dzień. 

The post Widoczny + Bezpieczny = Życie appeared first on BHP Pankration.

Alkohol trucizna czy lekarstwo – właściwe proporcje
Alkohol w małych ilościach może mieć właściwości lecznicze, jednakże jakie proporcje i jaka ilość jest lecznicza a kiedy mówimy o truciźnie? WHO (World Health Organisation)

Alkohol etylowy, zawarty we wszystkich napojach alkoholowych: piwie, winie, wódce, jest substancją psychoaktywną.  Ten popularny środek spożywczy, charakteryzuje się zdolnością szybkiego przenikania do  mózgu i wywoływania zmian, których rodzaj i nasilenie są związane z poziomem stężenia alkoholu we krwi. Już po kilku minutach od  spożycia alkoholu jego poziom wzrasta. Do maksymalnego stężenia alkoholu we krwi dochodzi po upływie  około 1-1,5 godziny od chwili jego spożycia.

Alkohol ma działanie tłumiące (depresyjne) i przeciwbólowe. Tłumienie czynności nerwowej polega na spowolnieniu przekaźnictwa neurohormonalnego, czyli spowolnieniu przepływu impulsów nerwowych wzdłuż włókien nerwowych. Ponieważ w pierwszej kolejności tłumione jest działanie mózgowych ośrodków kontroli, pojawia się uczucie rozluźnienia, lekkości, euforii. To właśnie wyraźny, błyskawicznie osiągany  efekt euforyzujący odpowiada za popularność alkoholu.

W miarę jak wzrasta  stężenie spożywanego alkoholu we krwi, pojawiają się dalsze zaburzenia

Alkohol rozkładany jest w organizmie przede wszystkim w wątrobie (94% wypitego alkoholu) ze średnią szybkością ok. 0,15 prom. na godzinę. Nie ma skutecznych sposobów na radykalne przyspieszenie tego procesu. A sposoby medyczne, przy użyciu farmaceutyków, nie są obojętne dla organizmu. Ok. 5 % alkoholu jest wydalane przez płuca lub skórę i od 0,5% do 2% przez nerki.

Powyżej stężenia 0,6 prom. skutki spożycia alkoholu są już wyraźnie negatywne. Znacząco pogarsza się ocena, percepcja, zdolność uczenia się, pamięć, koordynacja, libido, czujność oraz samokontrola. Nie warto więc przekraczać powyższego stężenia.

Alkohol metylowy, czysta trucizna
Popularnie nazywany metylem, alkohol działa zabójczo na organizm. Spożycie 30 g, może doprowadzić do ślepoty (która może skutkować trwałym uszkodzeniem wzroku). Powyżej 1 g czystego 100% alkoholu metylowego na 1 kg wagi ciała spożywającego, mówimy o tzw. Dosis Letalis (tłum. Dawka Śmiertelna).

W jaki sposób, działa ten niebezpieczny alkohol na organizm. Otóż Alkohol metylowy nie jest szkodliwy w pierwszej fazie. Dopiero po zadziałaniu enzymów rozkładających, trunek rozkłada się do aldehydu mrówkowego. W takiej oto postaci, staje się już śmiertelną trucizną.

Jak pomóc osobie, po zatruciu metylem. Podać niewielką ilość alkoholu etylowego (spożywczego), do picia 50-100 ml. Rozkład etylu, który następuje znacznie szybciej od jego „kuzyna”, spowoduje wolniejsze uwalnianie toksyn, a więc większe szanse organizmu na przeżycie zatrucia.

Alkoholizm pracownika a stanowisko pracodawcy w zgodzie z przepisami
Czy zabezpieczyliście swój biznes przed pijanym lub naćpanym i nie przejmującym się niczym osobnikiem? Zrób to teraz. Natychmiast: a/ Umieść w regulaminie pracy, odpowiednie zapisy o możliwości kontroli trzeźwości ilekroć tylko zajdzie taka potrzeba, lub uznasz to za potrzebne w Twojej ocenie b/ Wykonaj nie zapowiedziane kontrole c/ Możesz wprowadzić kary pieniężne za nietrzeźwość (pamiętaj jednak, że po badaniu nawet atestowanym aparatem, pracownik musi się przyznać na piśmie lub opcjonalnie w obecności świadków do tego że jest nietrzeźwy) d/ Nie licz na Policję, mogą nie przyjechać i nie zareagować odpowiednio. Pamiętaj przede wszystkim licz na siebie i zabezpiecz się wcześniej e/ Permanentne i nieprzerwane ściganie nietrzeźwości, zawsze poprawia wyniki na +.

Czy wypadek pracownika na podwójnym gazie, skutkuje odebraniem świadczeń?
Oczywiście pracownik który spowodował wypadek, pod wpływem alkoholu, nie dość, że nie otrzyma odszkodowania, to odpowie finansowo za straty finansowe i ludzkie do których doprowadził. W takim przypadku ochrona interesów pracownika (tj. max. obciążenie do 3 średnich wynagrodzeń w ciągu roku), nie istnieje. Niestety nie będzie czasu, na to żeby myśleć o tym po fakcie. W takich przypadkach jedyną skuteczną metodą jest prewencja. Nie wolno pod żadnym pozorem dopuścić pracownika do pracy pod wpływem alkoholu.

Udzielanie pierwszej pomocy po zatruciu alkoholem etylowym
Osoba która wypiła zbyt dużą ilość alkoholu, może wymiotować, odczuwać boleści w okolicach jamy brzusznej, zawroty i bóle głowy. W skrajnych sytuacjach może dojść do utraty przytomności.

Pamiętajmy: a/ Pijanemu podajemy tłuszcze a nie płyny do picia (chodzi o to, żeby tłuszcz związał się z alkoholem)

b/ Nie podajemy do picia napojów gazowanych

c/ Nieprzytomnego układamy w pozycji bocznej ustalonej

d/ W przypadku zachłyśnięcia wymiociną należy udrożnić drogi oddechowe

e/ W razie zaniku pracy serca i płuc, natychmiast przystąpić do RKO (Resuscytacji Krążeniowo Oddechowej)

W jaki sposób zapobiegać sytuacjom, w których alkohol stanie się prawdziwym problemem.
Tak naprawdę, to nie alkohol jest problemem, lecz jego nadmierne spożycie. Alkohol spożywany w odpowiednim czasie i proporcjach, może być lekarstwem lub po prostu środkiem spożywczym, który poprawia krążenie krwi, stan układu krwionośnego, czyści nerki z osadów i poprawia ogólne samopoczucie. Ważne jest jednak aby nie był spożywany regularnie i w nadmiernych ilościach.

The post Uwaga Alkohol w pracy – Co robić? appeared first on BHP Pankration.

Pierwszym zagrożeniem będzie oczywiście kontrola PIS lub PIP i mandat nałożony na pracodawcę. Wysokość kary może być różna, od 200 zł do 5000 zł. To nie wszystko. Inspektor ma prawo wstrzymać pracę na stanowisku pracy i skierować sprawę na drogę sądową. W takim przypadku sąd może nałożyć karę w wysokości nawet do 200 000 zł. Jak widać, to nie przelewki.

Drugim zagrożeniem będzie wypadek lub choroba zawodowa pracownika. W takiej sytuacji staniemy przed poważnym problemem. W razie wypadku przy pracy, pracownik może pozwać zakład pracy do sądu pracy o niedopełnienie obowiązków przez pracodawcę i potężne odszkodowanie, oraz świadczenia rentowe, chorobowe i co tylko przyjdzie fantazji prawnikom do głowy.

W obu przypadkach, konsekwencje zaniedbań mogą być brzemienne w skutki. Czy warto zaniedbywać? Oczywiście, każdy odpowie, że nie warto. Prawda jest jednakże taka, że w wielu zakładach pracy, z różnych powodów, pracodawcy zapominają o zagadnieniu zarówno badań lekarskich, jak również szkoleń bhp. Niejednokrotnie problem jest odsuwany na czas późniejszy, tylko kiedy ten czas ma nadejść…? Zazwyczaj wszyscy zaczynają reagować w momencie kontroli urzędnika, lub co gorsza po zdarzeniu wypadkowym. W takich okolicznościach niestety jest już za późno na działania naprawcze.

Omówię poniżej, w jaki sposób powinna przebiegać prawidłowa procedura kierowania na badania lekarskie, kogo dotyczy oraz w jakich okolicznościach badania należy odnawiać:

Każdy nowy pracownik musi mieć zrobione badania lekarskie, na które zostaje skierowany przez pracodawcę lub pracownika służby bhp (w imieniu pracodawcy). Skierowanie otrzymuje pracownik i potwierdza odbiór na kopii, która zostaje umieszczona w aktach osobowych przyszłego pracownika. W przypadku, gdy lekarz orzeknie niezdolność do pracy na danym stanowisku, pracownik nie może rozpocząć pracy. Uwaga: koszty badania, nawet te z wynikiem negatywnym, ponosi pracodawca. W przypadku orzeczenia lekarskiego z wynikiem pozytywnym, pracownik może rozpocząć pracę (oczywiście po przejściu dodatkowych etapów, takich jak szkolenia, itp.)

Orzeczenie lekarskie o zdolności do pracy posiada termin ważności. Przed wyznaczonym terminem należy przeprowadzić kolejne badanie lekarskie, tzw. okresowe. Procedura jest dokładnie taka sama, jak w przypadku poprzedniego (wstępnego) badania lekarskiego.

W sytuacji, gdy absencja pracownika przekroczy 30 dni z powodu choroby, należy przeprowadzić badanie lekarskie kontrolne. Uwaga: okres zdolności do pracy w takim przypadku liczony jest do końca okresu badania kontrolnego.

Mało popularnym jest dodatkowo badanie końcowe, stosowane w przypadku zakończenia świadczenia stosunku pracy przez pracownika. Badanie na koniec umowy bądź w momencie zwolnienia pracownika, ma na celu ochronę interesów pracodawcy, czyli zabezpieczenie przed próbą wyłudzenia nieuzasadnionych świadczeń w przypadku choroby, która może wystąpić w przyszłości z przyczyn niezależnych.

Ważne jest także zadbanie o właściwy stan badań lekarskich podwykonawców, czyli firm wykonujących zlecenie dla głównego wykonawcy. Dotyczy to oczywiście w głównej mierze przedsiębiorstw budowlanych i produkcyjnych.

Osoby zatrudnione na umowę zlecenie lub umowę o dzieło, nie są pracownikami zgodnie z literą prawa, ponieważ pracują na zasadach umów cywilno-prawnych. Warto jednakże zadbać o odpowiednie warunki pracy takich osób i dodatkowo sprawdzić stan zdrowia. W myśl K.P. art. 207 Pracodawca odpowiada za stan bhp w zakładzie pracy, czyli pośrednio wszystkich osób przebywających na terenie zakładu pracy.

W listopadzie 2014 roku ustalone zostały nowe zasady dla procedury badań lekarskich w zakładach pracy. Od 01.04.2015 roku obowiązują nowe druki skierowań na badania lekarskie oraz zamiast zaświadczeń o zdolności do pracy, zaczęły funkcjonować orzeczenia lekarskie. Stare druki już nie obowiązują, jednakże zachowany zostaje okres karencji. Oznacza to, że zdolność do pracy wystawiona pracownikowi przez lekarza medycyny pracy, obowiązuje do dnia, w którym lekarz wyznaczył datę kolejnego badania. Nowe druki mają jedną zasadniczą przewagę. Badania wykonane po 01.04.2015 roku, w przypadku orzeczenia o zdolności do pracy na danym stanowisku, w przeciwieństwie do starych druków, zachowują swoją ważność ii czasokres w nowym zakładzie pracy. Nie trzeba więc w takim przypadku wykonywać badań wstępnych. Niestety, musi zostać zachowany dość istotny element: Pracownik w nowym zakładzie pracy wykonuje pracę o takim samym, lub mniejszym zagrożeniu, na takim samym stanowisku pracy. Uwaga. W tym miejscu, trafiamy na pusty obszar. Otóż magazynier w jednym zakładzie pracy w drugim miejscu pracownik działu logistyki. Stanowisko o innej nazwie ale obowiązki często takie same. W jaki sposób Inspektorzy Pracy i Sanepidu, będą interpretować przepis. Czy wystarczy opinia służby bhp? Może warto zadbać o jednorodne nazewnictwo. Co jednak w przypadku, gdy każdy zakład pracy, stosuje własne nazewnictwo; do którego jest przywiązany, z powodu chociażby obszernej dokumentacji, którą przygotowali prawnicy, lekarz zakładowy, dział HR, dział kadr i służba bhp. Czuję że może to przynieść dużo dobrego ale i trochę zamieszania.

Podsumowując. Dopuszczenie pracownika do pracy, bez ważnych badań lekarskich, to istna jazda bez trzymanki, po równi pochyłej. W jaki sposób taka eskapada może się skończyć w przypadku choćby minimalnego potknięcia? Rozbitym nosem i połamanymi nogami, tak więc lepiej działać prewencyjnie i pewnie trzymać stery we własnym przedsiębiorstwie.

The post Pracownik bez badań lekarskich, czyli jazda na wrotkach po równi pochyłej appeared first on BHP Pankration.

Rozumiem doskonale założenia nowego trendu, o nazwie LEAN, dotyczącego zarządzaniem przedsiębiorstwem poprzez oszczędzanie zasobów, maksymalizację produktywności, optymalizację wszystkich procesów. Rozumiem także, konieczność ochrony zasobów przedsiębiorstw i globalnie planety, jednakże optymalizacja ostatnio, najczęściej polega na „przycinaniu” wszystkich (teoretycznie) zbędnych elementów. Warto jednak czasem pomyśleć i ocenić, co jest niepotrzebne, a co może się jeszcze przydać. Zmniejszanie kubatury pomieszczeń pracy, w których spędzamy prawie 1/3 część życia w okresie aktywności zawodowej (niektórzy znacznie więcej), docelowo może skutkować poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi. Dlaczego?

Nie można w prosty sposób zastąpić pojemności większego pomieszczenia, pomieszczeniem znacznie mniejszym, choć wyposażonym w takie elementy jak klimatyzacja, która najczęściej jest tylko klimatyzatorem, który nie czerpie powietrza z zewnątrz, lecz „mieli wciąż to samo powietrze”, dodatkowymi elementami, są brak prywatności i praca w ciągłym hałasie czasem wręcz chaosie. Takie elementy obniżają produktywność, szczególnie na bardziej odpowiedzialnych stanowiskach. Dodatkowo dochodzą częstsze absencje pracowników spowodowane, zwiększeniem natężenia warunków uciążliwych, szybciej i łatwiej rozprzestrzeniającymi się chorobami typu grypa itp., które we wspólnej przestrzeni, podzielonej jedynie niskimi boksami, rozprzestrzeniają się w sposób nieograniczony.

Założenia koncepcji oszczędności przestrzeni, szczególnie gdy za każdy metr, przedsiębiorstwo płaci ogromne sumy pieniędzy, są prawidłowe. Myślę jednakże, że zachowanie zdrowego rozsądku jest w tej sytuacji bardzo istotne. Nie dajmy się pochłonąć przez politykę minimalizmu. Może czasem warto przenieść zakład produkcyjny i biura na obrzeża dużej konglomeracji, w centrum zostawiając jedynie sklepy i punkty przyjęć klienta. Dobrym rozwiązaniem jest przeniesienie części sprzedaży do sieci Web, w końcu mamy XXI wiek. Z całą pewnością, w takiej sytuacji, zaoszczędzimy na przestrzeni magazynowej, w samym sklepie.

Pracownik, nawet jeżeli jest traktowany jak część wyposażenia przedsiębiorstwa, to należy pamiętać o tym, że to kluczowy i najbardziej delikatny element – czynnik ludzki. To ludzie stanowią sedno i kwintesencję każdego przedsiębiorstwa. Naprawa maszyny jest stosunkowo prosta w porównaniu z wymianą specjalisty wysokiej klasy.

Może warto poszukać rozwiązań nie tylko „optymalnych”, lecz także racjonalnych. Zarządzajmy oszczędnie ale i mądrze (racjonalne przemieszczanie się pomiędzy klientami przedsiębiorstwa, łączone dostawy towaru, sklepy internetowe, wirtualne magazyny w centrach miast a realne przestrzenie magazynowe na przedmieściach), a nie bezmyślnie (wszędzie montowane, niskiej klasy klimatyzatory, minimalizacja przestrzeni kosztem zdrowia, produkcja tylko i wyłącznie na akord). Koszty złego zarządzania i braku dbałości o zdrowie i życie ludzkie, zaowocują szybciej i bardziej poważnie, niż możemy się tego spodziewać. Pamiętajmy o tym, że społeczeństwa zachodnie starzeją się a wiek aktywności zawodowej będzie się wydłużał, nie pomogą strajki ani protesty. Dbajmy więc o właściwą higienę pracy.

The post Ergonomia pracy w biurze versus przestrzeń życiowa pracownika appeared first on BHP Pankration.

chciał się nauczyć czegoś praktycznego w zawodzie „Cukiernik”. W szkole radził sobie świetnie, cukiernictwo było jego pasją od dziecka. Stwierdził, że podczas zajęć nie wyuczy się zawodu w stopniu zadowalającym, jego aspiracje. Chciał rozpocząć jakąś pracę w cukierni, chociaż kilka godzin w tygodniu.

Wszędzie słyszał tylko: Czy skończył Pan 16 lat”.

Odpowiadał: Mam już 15 lat. Przepisy unijne dopuszczają osoby młodociane od 15 roku życia.

Właściciele cukierni: Nasze przepisy są bardziej zaostrzone. Musi Pan skończyć 16 lat. Jak chce Pan pracować wcześniej to proszę pojechać do Francji albo Hiszpanii.

Taka opcja, oczywiście nie wchodziła w rachubę.

W końcu trafił na Starszego Cukiernika, który po dłuższej rozmowie z chłopakiem, stwierdził: Widzę że to Twoja Pasja. Ja sam w zeszłym stuleciu, pracowałem z Ojcem, byłem o rok młodszy od Ciebie; ale wtedy były inne czasy, a ja nie pracowałem oficjalnie, tylko wpadałem do Ojca i razem przygotowywaliśmy jakieś ciasto. To była świetna zabawa.

Cóż – Stwierdził Stary Fachowiec – Nie mam następcy. Dzisiejsza młodzież, patrzy tylko na to by było im: lepiej, szybciej i łatwiej. Praca ich nie cieszy, tylko pieniądze się liczą. A one, powinny być przecież wytworem ubocznym pracy dającej satysfakcję i sprawiającej, że życie jest pasją. Nie mogę zatrudnić Ciebie jako pracownika, ale przyjdź jutro ze swoim Ojcem. Zaangażuję Ciebie na innych zasadach ……

CO ZROBIŁ STARY CUKIERNIK?

Następnego dnia Znajomy zabrał syna i poszli do zakładu cukierniczego. W drzwiach powitał ich właściciel.
Zapraszam w progi mojego królestwa. Zaraz podam herbatę i coś dla osłody.

Sięgnął po filiżanki, zaparzył czarną herbatę i podał coś słodkiego. To nie były jednak cukierki ani ciasto, lecz jego zdjęcie z Ojcem. Na fotografii widać było dwóch mężczyzn przy wielkim lukrowanym torcie. Właściwie to jeden z cukierników nie był mężczyzną, raczej wyrośniętym chłopcem.

Widzisz chłopcze to Mój Ojciec i Ja, byłem jego uczniem przez wiele lat, zanim zostałem mistrzem w swoim fachu. Miałem tutaj 14 lat – powiedział właściciel – Jeżeli Twój Ojciec dzisiaj wyrazi zgodę, a Ty chęć, zostaniesz moim uczniem. Skontaktujemy się z Twoją szkołą, podpiszemy odpowiednie umowy i możemy zaczynać. Przy okazji, będziesz już odrabiał obowiązkowe praktyki.

Stało się tak, jak powiedział Stary Cukiernik. Młody człowiek rozpoczął praktyczną naukę zawodu.

Historia opowiedziana powyżej, nie jest fikcją. Adept sztuki cukierniczej, którego historię opowiedziałem, ma dzisiaj znacznie więcej lat niż 15 i własną cukiernię. Wyroby, które proponuje jego firma są wyborne. Stało się tak, dlatego, że stary cukiernik znalazł w Nim pasję i potencjał, a prawa pracy nie obszedł, lecz dostosował sytuację na potrzeby chwili, dając młodzieńcowi szansę, którą szkoda byłoby zmarnować.

Czy 15 letni chłopak, mógł pracować starego cukiernika jako uczeń. Cóż przepisy dopuszczają uczniów, na innych zasadach niż pracowników; uczeń nie musi mieć ukończonych 16 lat.

The post Czy osoba poniżej 16 roku życia może wykonywać jakąkolwiek pracę? NIE. Doprawdy a może jednak TAK. Tylko na jakich warunkach? appeared first on BHP Pankration.